منتشر شده در :  ۱۰ دی ۱۳۹۶
ساعت:  ۱۰:۳۴:۵۲


آدینه سلیمی نادم

مرز و حریم شخصی افراد کجاست؟

افرادی که حریم خصوصی خود را از بین برده‌اند، افرادی بی‌انگیزه به زندگی‌ هستند؛ چون از علایق، افکار و رویاهایشان و در واقع از خودشان چیزی در ذهن ندارند که بخواهند با آن زندگی کنند. این افراد اغلب پرخاشگر و عصبی بوده و معمولا به شخصی وابسته تبدیل می‌شوند.

به گزارش سرویس «بهداشت روان» پایگاه خبری «لاهیجان»، آدینه سلیمی نادم، مدرس دانشگاه و روانشناس برای مخاطبان این رسانه ی خبری نوشت: امروزه همه ما بر لزوم رعایت حریم شخصی‌ خود تاکید داریم و گاهاً دیگران را متهم به بی‌توجهی می‌کنیم. اما منظور از حریم شخصی که همه بر اهمیت آن تاکید دارند به راستی به چه معنا است؟ تعریف شما از حریم شخصی چیست؟ آیا شما چارچوبی برای حریم شخصی خود دارید؟ آیا حریم شخصی در ایران رعایت می شود؟ چه میزان از رعایت حریم شخصی خود رضایت دارید؟ این‌ها سوالاتی است که قصد داریم در این یادداشت به آن بپردازیم.

این روزها به کررات مشاهده شده افراد به‌راحتی وارد حریم شخصی هم می‌شوند و در هنگام عمل هم حتی حواسشان به جنس عملشان نیست. در صورت متمرکز شدن هم احساس پشیمانی و ناراحتی از ارتکاب عمل ورود به حریم خصوصی دیگران نمی‌کنند.

عابر بانک‌ها مکان قابل مشاهده و ملموس عبور از خطوط قرمز افراد هستند، اضطراب و ترس بعد از یک کارت به کارت ساده واقعا دردناک و از طرفی مضحک است.

از دیگر انواع ورود به حریم شخصی دیگران، هل دادن در یک صف و یکه زدن در پیاده روهای شهر است. خیره شدن به صحنه تلفن همراه فرد نزدیک به خودمان هم ورود به حریم شخصی است. گاهی دیده می‌شود که افراد بدون پرسیدن از صاحب تلفن همراه، راهنمایی نرم افزاری یا سخت افزاری می‌کنند که این رفتار نیز عبور از خطوط قرمز است.

متاسفانه محیط‌های کاری ما که داستان خودش را دارد؛ یعنی بسیاری به‌راحتی به خود اجازه دخالت به امور همکاران خود را می‌دهند. حتی زمانی که ما خودمان عکس‌ها و تصاویرمان را در اختیار فامیل، دوست آشنا یا همکار قرار می‌دهیم بهتر است فرد مشاده کننده فقط عکس‌های مورد نظر را مشاهده کند و از پس و پیش کردن و عقب و جلو کردن تصاویر پرهیز کند و باز بهتر است گوشی را در اختیار صاحب گوشی قرار دهد و خواستار تماشای تصاویر در این وضعیت باشد. با این روش نه تنها حریم شخصی آن فرد رعایت شده بلکه به شخصیت خودمان و صاحب گوشی نیز احترام گذاشته می‌شود و از ایجاد تنش و اضطراب در فردی که گوشی متعلق به آن است، پیشگیری می‌شود.

حتی در زمان تصادف، حوادث بلاخیز مثل زلزله، سیل، آتش سوزی نباید تلفن همراه خود یا دوربین عکاسی فیلم برداری را وارد ماجرا کرده و بدون هماهنگی شروع به ضبط تصاویر کنیم، مگر اینکه شغل ما خبرنگار، عکاس حرفه‌ای یا گزارشگر باشیم که در این حالت نقش ما چیز دیگری است. ما نباید نقش‌مان را به‌راحتی گم کنیم و وارد حاشیه شویم.

پرسیدن درباره دولتی یا غیرانتفاعی بودن مدرسه فرزندان افراد و نیز پرسش درباره مبلغ شهریه از نمونه‌های دیگر ورود به حریم شخصی افراد است که اکثراً به آن بی‌توجه هستیم.  خواندن پیامک‌ها، ایمیل‌ها، قبض‌ها، یادداشت‌ها و همچنین گوش دادن به مکالمات تلفنی افراد از همین نوع رفتار است که جای تامل دارد. یکی از عادات ما ایرانی‌ها این است که سرزده به منزل دیگران می‌رویم؛ در حالی که این رفتار نیز عدم رعایت حریم شخصی است حتی اگر آن فرد از نزدیکان ما باشد.

کندوکاو درباره وضعیت تاهل یا تجرد افراد؛ مثلا پرسش در مورد اینکه رابطه‌ات با همسرت چطور است؟ چطور با هم آشنا شدید؟ یا اینکه مجردی؟ چرا ازدواج نمی کنی؟ نمونه‌های متداولی است که بسیاری مرتکب آن می‌شوند، بی‌آنکه تصور کنند دارند به حریم شخصی افراد ورود می‌کنند.  تجسس درباره گرایش‌های اعتقادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی افراد نیز از همین جنس است.

فردی که حریم خصوصی‌اش را محترم بشمارد، عزت نفس و اعتماد به نفس کافی برای زندگی دارد، به حریم خصوصی دیگران احترام خواهد گذاشت و همین نیز در ایجاد ارتباطش با دیگران تاثیر مثبت دارد.

هر انسانی در حریم خصوصی‌اش بدون ریا و تظاهر بدون اثر گرفتن از هر چیز و هر کسی به خود می‌اندیشد و اعمال خود را مورد قضاوت قرار داده و اصلاح می‌کند. ورود افراد ناشناس و بیگانه به حریم خصوصی می‌تواند افکار، عقاید و مهم‌تر از آن عواطف و احساسات فرد را تحت تاثیر قرار داده و فرد را دچار تنش و سردرگمی کند. افرادی که حریم خصوصی خود را از بین برده‌اند، افرادی بی‌انگیزه به زندگی‌ هستند؛ چون از علایق، افکار و رویاهایشان و در واقع از خودشان چیزی در ذهن ندارند که بخواهند با آن زندگی کنند. این افراد اغلب پرخاشگر و عصبی بوده و معمولا به شخصی وابسته تبدیل می‌شوند.

اجازه ‌ندادن به دیگری برای دخالت در امور شخصی‌مان نیز باید به عنوان یک الگوی تربیتی از کودکی شکل بگیرد. باید از کودکی به فرزندمان، مهارت‌هایی چون درک متقابل، قدرت ابراز وجود و توانمندی‌های ارتباطی را به طور صحیح آموزش دهیم تا آنها در پس احترام و تعارف، فرصت دخالت دیگران را در زندگی خصوصی‌شان ندهند و با ارتقای اعتماد به نفس، خودپذیری و خودباوری با دخالت دیگران در امورشان برخورد کرده و ممانعت‌شان را از نوع دخالت‌ها با صراحت بیان کنند. در چنین صورتی می‌توان در سال های آینده انتظار جامعه‌ای را داشت که فرهنگ احترام به حریم شخصی دیگران و حفظ استقلال در مردم نهادینه شده و به عنوان یک باور و رفتار اجتماعی عمومی تلقی شود.

آدرس: لاهیجان، خیابان شهید کریمی، ابتدای کوچه توکلی، ساختمان زارع، طبقه دوم، مرکز مشاوره رازی

۴۲۲۴۳۷۰۲ -۰۱۳ شماره تماس مطب

آدرس اینستاگرام جهت ارتباط

پایان پیام/

 

کانال تلگرام لاهیجان